35 — చతుర్వేద రూపాల బాల్యం నుంచి జానకీ ఆనందం

అయోధ్యలో రాముని జననజ్యోతితో దశరథుని కళ్లలో ఆనందబాష్పాలు మెరవగా, సోదరులు చతుర్వేద రూపాలుగా పెరిగిన బాల్యదృశ్యాన్ని ఈ గీతం భక్తితో స్మరిస్తూ రామనామానికి శరణు కోరుతుంది. విశ్వామిత్రుని యాగాన్ని కాపాడి తాటకను సంహరించిన రాముడు మిథిలలో శివధనుస్సును విరవగా సీతమ్మ హృదయం పరవశిస్తుంది; దేవతల పుష్పవృష్టిలో కల్యాణవైభవం వెలిగి, సద్గుణనిధి రామునికీ జానకీదేవికీ నిత్య మంగళం పలికే ప్రేమభక్తి భావంతో సాహిత్యం ఆనందంగా ముగుస్తుంది.